Waar moet ik beginnen? Laat ik maar gewoon beginnen waar alles begon.. 

Op al jonge leeftijd droomde ik ervan om mama te worden. Mijn vriendinnetjes schreven van kleins af aan in de vriendenboekjes wat ze wilde worden. Prinses, dierenarts, stewardess, dokter. Maar dat deed mij allemaal niets.. 5 jaar oud en de wens om mama te worden was al sterk aanwezig. Ik verzorgde mijn poppen alsof het levende baby's waren en vond het heerlijk om met ze te gaan wandelen in mijn poppenwagen die ik na maanden smeken toch kreeg van mama en papa. 

Op 18 jarige leeftijd leerde ik een jongen kennen. Nog nooit een relatie gehad maar meteen al zo gek en verliefd op elkaar, het had zo moeten zijn. Al gauw kwam het onderwerp kinderen ter sprake. Wil jij kinderen? Ja! Hoeveel zou je er het liefst willen als dat gegund is? 2! Nou dat is mooi dan zijn we het daar mee eens. We wilde natuurlijk eerst alles op een rijtje voor zover je je kon voorbereiden op de komst van zo'n wonder. Allebei een baan en een vast contract, een auto, en een woning. Na ruim 5 jaar hadden wij dit bereikt en dachten er helemaal klaar voor te zijn. Dit besloten wij in februari 2021. Na een aantal maanden voelde het niet goed en hebben we ons met een klein leugentje om bestwil laten onderzoeken. Hier kwam al gauw uit dat mijn partner geen levende zaadcellen in zijn ejaculaat had zitten. En zo ging het balletje rollen..

Van ziekenhuis naar ziekenhuis, de een kon ons niet helpen en de ander had verschrikkelijke wachttijden. Uiteindelijk was er maar 1 optie en dat was een operatie. Een operatie die uitsluit of je als man zijnde toch wel zaadcellen hebt, of toch niet. Die kans was 50/50.. We hebben uiteindelijk door heel veel tegenslag 14 maanden moeten wachten op de operatie. En de dag zelf veranderde alles voor ons.. Er was geen enkele zaadcel aangetroffen.

Kapot waren we ervan. Waarom wij? Waar verdienen we dit aan? En zo kom je in een rouw proces terecht.. Gelukkig hebben we goed met elkaar kunnen praten en gaan we het volgende proces samen aan, we willen een zaaddonor om onze grootste wens in vervulling te laten gaan! Maar ook dit is weer intens lastig.. Mentaal maar nu ook financieel.. Omdat de Nederlandse wachtlijsten 2-4 jaar zijn voor een donor willen we een buitenlandse donor. Helaas zijn deze donoren onwijs duur en eigenlijk bijna onbetaalbaar in deze tijden. Minimaal €1000 per rietje met 0 garantie dat dit voldoende is (=1 poging) 

Mocht je dit lezen en een kleine bijdrage willen doen, ons steunen in dit ontzettend zware traject in ons leven, of het nou 1 euro is of 10 euro. Elke donatie brengt ons dichterbij dit geschenk!❤️