Lieve mensen,

Met pijn in ons hart doen mijn man en ik een oproep. We vragen om hulp, iets wat we nooit gedacht hadden nodig te hebben. Maar de situatie is ernstig, en we kunnen het niet meer alleen aan.

Mijn man leeft al jaren met slechts één werkende nier. Helaas begint ook deze nier langzaam te falen — zijn nierfunctie is nu nog maar 6%. Enkele weken geleden werd hij met spoed opgenomen. De artsen hebben hem toen gered, en daar zijn we ontzettend dankbaar voor. Sindsdien zit hij aan de dialyse en staat hij op de wachtlijst voor een niertransplantatie. Helaas is zijn bloedgroep zeldzaam, wat het vinden van een geschikte donor extra moeilijk maakt.

Drie keer per week moet hij naar het ziekenhuis voor dialyse. Het ziekenhuis is niet in de buurt, en de vervoerskosten lopen hierdoor flink op. Via de gemeente hebben we hulp gevraagd, maar ook daar moeten we een eigen bijdrage leveren — iets wat financieel gewoon niet meer haalbaar is. Een scootmobiel of aangepaste brommer werd niet toegekend. En de canta die hij had, is helaas gestolen.

Door de dialyse is mijn man vaak uitgeput. Hij kan nauwelijks nog lopen of staan. Voor uitjes is een rolstoel noodzakelijk, maar vaak zit hij thuis omdat vervoer of hulpmiddelen ontbreken. Dat doet pijn, want hij wil zo graag nog dingen doen — maar zijn lichaam laat het niet meer toe.

De medische kosten, de vervoerskosten en de kosten voor hulpmiddelen worden ons te veel. Daarom proberen wij via deze weg geld in te zamelen. Alles wat we ontvangen wordt gebruikt voor vervoer naar het ziekenhuis en, als er iets overblijft, voor een scootmobiel of canta zodat hij weer iets mobieler kan zijn.

We zijn dankbaar voor iedere vorm van steun. Of dat nu een bijdrage is, of het delen van ons verhaal. We voelen ons dankbaar voor iedereen die met ons meeleeft in deze moeilijke tijd.

Mijn man is een vechter, maar ook een zachtaardige en bescheiden man. Hij was altijd iemand die voor anderen klaarstond, die nooit klaagde, ook niet toen zijn gezondheid al langzaam achteruitging. Hij genoot van wandelen, muziek luisteren en samen kleine uitstapjes maken — dingen die nu bijna niet meer lukken. Ondanks alles blijft hij hoopvol en probeert hij iedere dag positief te blijven, ook voor mij.

Dank jullie wel.