Er was eens een vrouw van wie elke dag in het teken stond van geven. Altijd klaar om anderen te helpen, dag en nacht, werd ze door haar vrienden vaak een engel genoemd. Ze had een opmerkzaam oog voor de behoeften van anderen en bood graag een luisterend oor. Met heel haar hart geloofde ze in de wijsheid van het gezegde: "Wie goed doet, goed ontmoet."

Maar achter haar stralende façade ging het niet zo goed. De belastingdienst had haar in het vizier en haar schulden waren inmiddels opgelopen tot meer dan 15.000 euro. Dit was niet het enige wat haar zorgen baarde. Haar geliefde auto, die ze met veel liefde 'toet toet' had genoemd, had een klap gekregen. 'Toet toet' was meer dan alleen een voertuig; het was een kostbare herinnering aan Gerrit, de man die haar leven had gevuld met liefde en dromen, maar wiens leven viel te vroeg ten einde.

De auto was ooit bedoeld als hun trouwauto op hun grote dag, maar na een fatale aanrijding lag alles anders. De schade was groot en omdat ze enkel de kosten voor de basisverzekering kon betalen, stelde ze het onderhoud steeds uit. De kosten om 'toet toet' weer op de weg te krijgen, bedroegen 3428 euro — een bedrag dat ze eenvoudigweg niet kon missen. Als hartpatiënt kon ze zware lichamelijke inspanning vermijden, maar nu kon ze geen andere keuze maken. Over drie weken begon haar nieuwe werk, dat 25 kilometer van huis was. Ze hoopte vurig dat ze het bedrag voor de reparatie van haar 'toet toet' vóór die tijd bij elkaar had, anders zou ze anderen moeten vragen om haar te vervoeren tijdens haar wisselende diensten.

Ondanks haar toewijding en doorzettingsvermogen voelde ze zich steeds moeier. Als hoofdkostwinner deed ze haar uiterste best om alles draaiende te houden, maar zonder enige ondersteuning viel zelfs de sterkste schouder onder druk. Ze had geprobeerd om extra inkomsten te genereren via YouTube, maar dat voelde nooit helemaal goed. Het was moeilijk om aan de verwachtingen van anderen te voldoen, en dat bracht alleen maar meer stress.

Haar dochter, die maandenlang had gerevalideerd, had eindelijk een stageplek gevonden. Vol trots wilde ze haar in de 'toet toet' rijden, zodat haar meisje niet overprikkeld raakte. Maar nu stond alles stil, en het leek bijna een onmogelijke opgave om weer de draad op te pakken. Haar zoon wachtte op budgetbeheer, wat ook weer extra druk met zich meebracht. Met elke rekening die ze moest betalen, voelde het alsof ze verder in de problemen kwam.

Ze had reeds geprobeerd elke rekening te voldoen, maar dat ging ten koste van zichzelf. "Je doet alles voor je kind, toch?" dacht ze, maar de prijs die ze daarvoor betaalde, was hoog. De stress begon zijn tol te eisen; ze zat gevangen in een vicieuze cirkel van financiële zorgen en emotionele vermoeidheid. De controle dreigde te slippen en ze begon te vrezen voor haar eigen toekomst — en die van haar kinderen.

Op een dag zat ze met tranen in haar ogen. De woorden om hulp te vragen zaten in haar keel, maar ze wist dat ze niet langer alleen kon blijven strijden. Haar veerkracht was uitgeput. "Misschien is dit wel het moment," dacht ze. "Misschien is dit het moment waarop ik de liefde die ik zo vaak heb gegeven, weer kan ontvangen." Hoewel ze een regeling had getroffen voor de toeslagen die ze moest terugbetalen, hing de zware last van 8400 euro nog steeds op haar schouders, en na meerdere malen contact met de belastingdienst had ze nog geen uitsluitsel of oplossing gekregen.

Besluitvaardig besloot ze haar verhaal te delen, in de hoop dat iemand haar kon helpen. Ze vroeg om steun, niet alleen om haar 'toet toet' te repareren, maar ook om de zwaarwegende last van haar belastingschuld te verlichten. Wat ze zo hard had proberen te vermijden, was nu onontkoombaar: ze moest haar vertrouwen in de goedheid van mensen en de kracht van het universum aan het werk zetten.

Met elke stap die ze zette, gaf ze haar hoop en liefde de ruimte om zich te manifesteren. Want diep van binnen wist ze dat, hoewel het leven vol uitdagingen zat, er altijd lichtjes van steun en liefde te vinden waren, mits we de moed hadden om om hulp te vragen en onze verhalen te delen. En wie goed doet, zou hopelijk goed ontmoeten.

Momenteel is er sinds de oproep en start doneeractie , dankzij Tikkies en extra aanvragen voor readings en behandelingen, al 500 euro binnengekomen, en de teller van de doneeractie stond op 804 euro. Ze voelde een enorm grote dankbaarheid voor alle hulp en donaties die ze al heeft mogen ontvangen. In dit donkere hoofdstuk van haar leven begon ze, stukje bij beetje, weer te geloven in de kracht van saamhorigheid en medemenselijkheid en geeft dit haar weer een Lichtpuntje.

Onwijs bedankt namens haar.