Echt allerlaatste update.

Rekeningen van Diergeneeskunde Utrecht en de dierenarts zijn binnen, € 8.800,00. Ik had jullie beloofd het eindbedrag te laten weten.

Mijn dank is enorm, jullie hart voor Yamila en mij is groots.

Veel liefs Margriet

Het was even stil aan deze kant. Het verlies doet zeer, ik moet zo wennen aan een leven zonder Yamila. Ze wordt gemist, door de kudde, door haar mensenkudde, door de Pony Power voor Kids kindjes, door de coaches bij Van Stal, door de ponykampkindjes en zeker door mij. 

Ik wilde met de laatste update wachten totdat ik de rekening van Diergeneeskunde in Utrecht had ontvangen, zodat jullie kunnen zien waar jullie aan hebben bijgedragen, maar ik heb de rekening nog niet binnen. Iedereen die bijgedragen heeft, van € 5,00 tot € 500,00 euro kan ik niet genoeg bedanken. Jullie zijn onbetaalbaar. 

Ik ga een einddatum maken voor deze doneeractie. Ik zal jullie zeker de eindafrekening laten weten zodra ik die heb.

Nogmaals onze grote dank,

Yamila, Margriet en John

Zo raar, zo dubbel, zo veel verdriet. Ik weet dat we geen andere keuze hadden. Ik weet dat we alles hebben gedaan om Yamila weer terug bij haar kudde bij Van Stal te krijgen. Ik weet dat met ons heel veel anderen hebben meegewerkt om Yamila weer heel te krijgen.

Ik weet het, maar het voelt zo leeg.

Vanmorgen belde Utrecht, de arts was erg geschrokken van Yamila. Ondanks de hoge dosering pijnstilling had ze het erg slecht, painface, hoge pols, klam, onrustig, soms paniekerig en stond niet op haar been. Bij het verband wisselen was te zien dat er enorm veel wondvocht was, dat de pees uit de wond kwam (afstoting) en dat de hechtingen bijna lossprongen. Na overleg besloten dat ondanks alle zorg er geen kans op herstel is. 

De auto ingestapt en naar Utrecht, daar zagen we een drijfnatte Yamila, erg onrustig, trillen en wat wankel op de benen, volgens de arts ging ze met het uur zienderogen achteruit.

Na de nodige knuffels, bedankjes, helende woorden en tranen, heel veel tranen hebben we deze sterke, karaktervolle, en lieve oermoeder naar haar vriendinnen en merrieveulen laten gaan. Ze heeft gevochten als een leeuwin en was op.

Ik kan niet zeggen hoeveel verdriet er is maar ook rust dat ze niet meer hoeft te zwoegen. 

Jullie zijn allemaal zo waardevol voor ons geweest met alle appjes, berichtjes, telefoontjes, donaties en gedachtes, het heeft ons zo goed gedaan.

Onze lieve merrie rent straks met haar merrieveulen rond op de eeuwige jachtvelden. We houden zoveel van haar.

Yamila is verhuisd naar een andere gang. De gang waar ze eerst stond was leeg, op Yamila na, een paard alleen is niks, dus is ze naar een andere stal gegaan. Daar staat ze met 3 andere paarden, waarvan 1 een vreselijke kabaal maker schijnt te zijn, die zeer ontevreden zijn box verbouwt als Yamila eten krijgt.

De arts vindt Yamila stabiel. Ze eet alleen niet al haar hooi op. Ze krijgt 9 kg, maar eet er slechts 5kg van op. Ze vroeg hoe Yamila thuis at. Nou, er is geen grotere eetliefhebber dan Yamila, thuis staat ze of te eten of te suffen, ze eet ca 10 -12 kg hooi per 24 uur thuis schat ik. Voor de arts een teken dat ze zich niet helemaal lekker voelt. 

Morgen gaan ze de pijnstilling verminderen, ze beginnen met de bute,  ze blijft nog op de volle dosis morfine staan. Op de vandaag toegevoegde foto zie je waar die epiduraal catheter zit waardoor de morfine wordt toegediend, flink ingepakt met pleisters, moet wel blijven zitten natuurlijk. De morfine werkt uitsluitend op de achterhand. Ze staat nog steeds niet goed op haar been helaas.

Ik vind het zo spannend hoe ze het morgen doet met de vermindering van de pijnstilling.

We zijn er nog steeds niet, Yamila wordt het zat in de kliniek, ze vindt het stom, maar ze moet het nog een poosje volhouden. We blijven hoop houden! 

Even een korte Yamila update:

De arts vindt haar toestand stabiel. In de ochtend hebben ze weer een verbandwissel gedaan. Hechtingen zitten nog vast in de huid die aan het afsterven is, dat is fijn. Wond geeft nog wel veel vocht en pus, drain is eruit gehaald, is toch lichaamsvreemd materiaal en het vocht kan nog weg uit het "kanaaltje" dat achterblijft. De artsen vinden haar goed genoeg om nog even aan te kijken en haar een kans te geven op verbetering. Als er verder geen complicaties optreden, zoals koorts, sepsis, hoefbevangenheid op het ander been gaan ze maandag de pijnstilling verminderen. Dinsdag beoordelen hoe dat gaat. Vooral veel positieve energie sturen naar het rechter achterbeen!

🤞🤞🤞🤞🤞🤞

Yes, vanmorgen was Yamila  vrolijker, nieuwsgieriger en bewoog meer. Stond af en toe op haar been. Wij waren blij vanmorgen! Maar......de arts gaf wederom aan dat ze er nog lang niet was. Ze krijgt nu maximale pijnstilling, die gaan ze maandag verlagen omdat het anders te belastend is voor haar nieren. Afwachten of de pijn dan nog steeds draaglijk is voor haar. Ook blijft het spannend hoe de infectie van de pezen gaat en of de huid bij de hechtingen het gaat houden. Een deel van de hechtingen zit in het stuk huid dat aan het afsterven is. Mocht dit loslaten zal de wond uit zichzelf moeten genezen " per secundam" noemen ze dat. 

Ik bedank jullie allemaal voor de donaties, de positieve gedachtes, de schietgebedjes, de healings, de berichtjes, de whatsappjes, de telefoontjes (die ik niet altijd op neem, sorry), de knuffels en alles wat ik nog vergeet te noemen.

Blijf duimen! 

Yamila vecht zich helemaal suf. Artsen maken zich grote zorgen. Echo liet bacteriële infectie bij de pezen zien, daar komt ook de erge pijn vandaan. Verder is huid bij de wond aan het afsterven, afwachten  hoe dat verder gaat. Een race tegen de klok, zoals de arts zei. Ze moet echter verbetering laten zien de komende dagen. Ze heeft veel pijnstilling en sedatie maar voelt zich toch snel ongemakkelijk, zweet dan veel, gaat schrapen en verliest zichzelf een beetje in paniek. Ze letten heel goed op haar, een betere plek had niet gekund. Blijven jullie duimen??

Vanmorgen gebeld door Utrecht. Yamila heeft veel pijn, zweet, is onrustig en staat niet op haar aangedane been. Morfine en sedatie gehad, ze gaan vandaag een echo maken van het been om alle structuren goed te kunnen bekijken en zien of er een verklaring gevonden wordt waarom ze zoveel pijn heeft en het been niet kan/wil belasten.

Opgeven past niet bij Yamila, dus ook niet bij ons, duimen jullie mee?

Ik ben er stil van! Zoveel lieve mensen die doneren, zoveel lieve berichtjes, echt hartverwarmend, zo lief. Ik kan jullie niet genoeg bedanken.

Ik ben net terug van Yamila. Ze is van het infuus af, de enzym waardes in haar bloed waren goed. Wel vinden de arts haar een beetje te mat, ze staat vaak in een hoekje in de box voor zich uit te staren. Ze gaan nu andere pijnstilling, naast de morfine, proberen, Metacam doet te weinig. 

Morgen krijgt ze weer een verbandwissel aan haar been en gaan ze zeer waarschijnlijk de drain eruit halen. Ze wil niet goed op het been staan, ze zijn bang dat het andere been overbelast raakt.

Waar ze vandaag wel enthousiast van werd was haar snuffelmat met biksjes!

Lieve, lieve mensen, dank voor al jullie medeleven! 

5 juli: Gisteren had Yamila veel pijn in haar been en wilde het been niet belasten. Ze zijn bang dat hierdoor het andere, linker, achterbeen overbelast wordt en hoefbevangen raakt. Ze hebben epiduraal (tussen de wervels) een catheter ingebracht zodat ze daar morfine kunnen geven in de hoop dat ze op het been gaat staan.

Ze mag ondertussen 5kg hooi eten! Die darmen gaan erg goed. Nu dat been nog.

Ik krijg zoveel lieve berichtjes en al vele donaties, ik ben helemaal ontroerd. Dank jullie wel