Spanje is een prachtig land en voor vele mensen en toeristen goed toeven maar voor de meeste dieren is Spanje een hel.

Sinds 12 maanden wonen wij in de bergen in de binnenlanden van Malaga en ondanks we vooraf heus wisten dat er in Spanje veel zwerfhonden en katten leefden, waren we als dierenvrienden niet voorbereid op deze aantallen en schrijnende gebeurtenissen van hongerlijdende, verdwaalde en soms erg zieke honden en katten. Zij zijn aan hen lot overgelaten, zij proberen te overleven maar de hitte in de zomer met lange perioden van droogte en dus geen water kunnen vinden en het continu tekort aan voeding welke zij niet voldoende kunnen vinden, verzwakt deze dieren en sterven van de honger. Ziekten breken uit doordat zij niet geënt zijn en elkaar besmetten en veelal een langzame onwaardige dood streven doordat er geen medische hulp wordt geboden. 

Sommige honden hadden eerder een baas en zijn gedumpt, anderen zijn in het wild geboren.

Wij trekken ons dit leed waar we dagelijks mee geconfronteerd worden heel erg aan, we hebben zelf 7 adoptiehondjes en 4 katten uit Spanje en zij leven een leven als god in Frankrijk en voor ons is het onmogelijk om onze ogen te sluiten voor wat wij in ons dorp en omliggende gebieden zien gebeuren en zien het als onze taak hierin wat te proberen te verbeteren. 

Niets doen is geen optie voor ons en vooral mijn vriendin Vivian is al snel na de verhuizing gestart met het verzorgen en voeren van zwerfhonden en katten. Dagelijks rijdt zij de (door haar gemaakte) vaste voerplekken af om de zwerfhonden en katten te voeren, medicijnen in hen eten te verwerken wanneer zij ziet dat zij ziek zijn of pijn hebben, of wonden die ontsteken. De dieren kennen haar inmiddels en voor hen is het moment van de dag dat zij haar ronde gaat maken, hen momentje van geluk, even de hongerige buikjes vullen, de dort lessen etc. Ook kettinghonden die hier soms dagen geen water of eten krijgen, geeft zij eten en vult hen bakjes met water.

Er zijn steeds meer dieren en de voerplekken worden er meer en meer en vooral na het jachtseizoen, zwerven er massa's jachthonden die door hen baas in de bergen zijn achtergelaten.

Er gaat enorm veel voer en medicatie per maand naar deze dieren en tot nu toe bekostigen we alles zelf maar dat wordt steeds en steeds moeilijker en de angst dat we hen straks niet meer zouden kunnen helpen omdat het potje op is, is steeds reëler en dat is echt geen optie. Wij kunnen deze dieren niet laten vallen.

Ideaal zou zijn als zij een klein bestelautootje kan gebruiken waarin zij haar voertonnen en kannen water kan vervoeren, maar ook standaard vangkooien in de auto heeft staan.

De kooien gebruikt ze als er een noodgeval is, en er dieren geholpen moeten worden die naar de dierenarts moeten worden gebracht. In samenwerking met een stichting hebben we nu al ruim 40 katten gecastreerd/gesteriliseerd en voor meerdere katten en honden een nieuw baasje gevonden.

Daarvoor start ik nu deze doneeractie op, om mijn vriendin Vivian te helpen, de dieren te helpen.